De Goede Dieven | Als je steelt van een slecht persoon, ben je dan ook slecht?

Bijgewerkt: jun 10


Katherine Rundell, De goede dieven, Luitingh-Sijthof, cover, omslag

In het circus gebeuren de tofste dingen, maar ook dingen die we in de waan van de dag niet meer zo tof vinden. Zoals het onderrichten van dieren. Het slaan van een olifant, als hij het trucje niet meer weet, of het stoppen van beren en tijgers in kleine kooien. Dat is ook logisch. Maar wat nou als er iemand is die zó goed is met dieren dat ze vrijwillig naar hem toe komen en hem respecteren en naar hem luisteren? Is dat ook een slechte act?


Wat een rare inleiding voor een verhaal over dieven. Ik denk dat een ieder die dit boek heeft gelezen mijn inleiding snapt. Dus ga het boek lezen!


Nee hoor, zo makkelijk maak ik me niet van dit verhaal af. De Goede Dieven gaat over Vita (wat leven betekent). Vita komt oorspronkelijk uit Londen. Haar vader is overleden in de Eerste Wereldoorlog en zij krijgt polio. Vita's moeder zorgt goed voor Vita en haar opa komt langs en oefent met het werpen van stenen, messen en andere dingen. Door heel veel te oefenen is Vita hier heel erg goed in.


Een aantal jaar later verkoopt de opa van Vita het kasteel dat hij geërfd heeft. Hij wilde het aan een rijke zakenman (Sorrotorre) verhuren en samen opknappen. Er waren natuurlijk geen contracten nodig. Als op een dag opa (Jack Welles) terugkomt op het kasteel, wordt hij door een hond gebeten en zegt een boze Sorrotorre dat hij van zijn land af moet gaan. Hij heeft immers het kasteel "gekocht" voor 200 dollar.


Opa is verslagen en gaat enorm verdrietig opzoek naar een flatje om te gaan wonen. Op dat moment komen moeder en Vita langs om opa mee naar Londen te nemen. Nou, eigenlijk is moeder dat van plan. Vita roept de hulp in van een zakkenroller, een acrobaat en een dierenfluisteraar. Lukt het haar, ondanks haar beperking, Sorrotorre te verslaan? Ze zal in ieder geval een meesterplan moeten hebben.


De Goede Dieven is het vierde kinderboek geschreven door Katherine Rundell. Rundell laat haar karakters, ook in dit boek, weer enorm mooi naar voren komen. Ook haar prachtige beeldende taalgebruik spreekt boekdelen. Ze weet zeker in dit boek de spanning enorm op te laten lopen. Want er is echt gevaar. Ze schuwt de confrontaties niet en dat maakt het boek iedere keer weer onvoorspelbaar.


Ook de karakters met allemaal andere eigenschappen, laat ze mooi bij elkaar komen. De plannenmaker, de acrobaat, de vechter en de leider maken een ongekend sterk team. De vraag is natuurlijk of ze opgewassen zijn tegen een beroepscrimineel die er niet voor terugdeinst om ook handlangers te elimineren. De vraag is of Vita genoeg donderstenen heeft om het kasteel weer op te bouwen.



Wij raden dit boek aan voor...

... lezers die houden van spanning en pittige confrontaties

... lezers die wel houden van een gemene slechterik

... lezers die zelf ook een dondersteen zijn

Omslag/Samenvatting

Manhattan, 1920. Na een lange bootreis komt Vita Marlowe samen met haar moeder in Amerika aan. Er is werk aan de winkel. Een beruchte oplichter heeft het huis en alle bezittingen van haar grootvader Jack gestolen. Vita is vastberaden om haar grootvader op te vrolijken en verzint een list om het huis terug te krijgen. Samen met een jonge zakenroller en twee circusjongens smeedt Vita een extreem gevaarlijk plan: ze gaan de grootste overval ooit plegen. Maar wat zijn ze bereid om op te geven om dit onrecht recht te zetten?