Mot en de metaalvissers (10+)| Een meeslepend verhaal


Het ouderschap is lastig. Vaak lijken je kinderen een beetje op je, maar soms ook niet. En wat doe je dan als je je kind niet goed begrijpt en het dingen leert die het niet wil leren? Of je denkt het goed te doen, maar enkel een boze reactie ontvangt, omdat het net het verkeerde is wat je doet. Kan het gebeuren dat je kind zó anders is dat je geen idee hebt wat je ermee aan moet? We zien dat als leraar vaker voorkomen dan je aanvankelijk zou denken. Het belangrijkste is dat je blijft praten. Kijk maar naar Vlinder (Mot) en haar moeder in Mot en de metaalvissers.


Mot en de metaalvissers gaat over een meisje dat Vlinder heet, maar Mot genoemd wil worden, omdat ze zich geen fladderige, kleurige vlinder voelt (alleen dat al, vind ik geweldig). Haar moeder die toch redelijk overtuigd was van de naam Vlinder (en die dames advies geeft over hoe ze zich moeten kleden en hoe ze zich moeten aanvangen om een echte dame te zijn), vindt de naam Mot verschrikkelijk. Als Mot zich teveel voelt thuis en haar oude meester op de kade ziet staan te metaalvissen, wil Mot niets anders meer. Ze wil metaalvisser worden.


Ondertussen bezit Arkon de gehele stad. Hij verhoogt de huren van de mensen en wil in plaats van een doorvoerhaven van schepen, een luxe haven maken. Daarnaast heeft hij een fabriek waar hij niets doet met de milieueisen en iedereen tolereert dit, omdat hij de zoon is van Ritter. Ritter is een groot uitvinder geweest en heeft de stad ontzettend vooruit geholpen. Daarnaast heeft Ritter een enorm vermogen nagelaten. Als op een dag Mot een duikboot vindt, blijkt die meer geheimen te verhullen dan iedereen aanvankelijk dacht. Geheimen die Arkon ook graag wil ontrafelen.


Mot en de metaalvissers is een geweldig boek. De personages zijn geweldig verzorgd, er staan mooie figuurlijke zinnen in en prachtige Nederlandstalige vergelijkingen. Het spreekt daarnaast tot de verbeelding en de contrasten tussen al die personages levert een spannend en geheimzinnig verhaal op met meerdere lagen. Ik vind dat Sanne Rooseboom wederom een meesterwerk heeft afgeleverd en kan niets anders dan een AANRADER geven. Vergeet daarnaast de prachtige kunstzinnige tekeningen van Sophie Pluim niet.


Wij vinden zelfs dat het niet mag ontbreken op de lijst van de nieuwe Gouden Griffel genomineerden, maar wie zijn wij? De laatste vraag is, zullen veel kinderen dit boek pakken? Wij denken dat dit een toegankelijk boek is, maar dat er wat extra werk wordt verwacht van de leerkracht om dit boek te promoten. Ik denk dat het mooiste om dit boek te promoten, het stukje is waarin Lelie met Mot praat over haar moeder. Over houden van en "anders zijn en je anders voelen." Alleen voor hoofdstuk 28 zou iedereen het boek moeten kopen en ervan moeten houden, ook al snap je het misschien niet helemaal.

 

Dit boek raden wij aan voor...

... kinderen die houden van avontuurlijke boeken

... mensen die ook niet houden van een opgepoetst leven

... een ieder die stiekem ook nieuwsgierig zijn naar William de Woesteling

 

Samenvatting/Omslag

Mot heet eigenlijk Vlinder. Maar zo noemt alleen haar moeder haar nog. Die wil het liefst een opgeruimd, luchtig kind in een jurkje. Mot is zo niet. Mot houdt van zwarte kleren en van de oude, rommelige stad waarin ze opgroeit. Uit opstandigheid koopt ze van haar spaargeld een magneet om mee te vissen in het oude kanaal. Ze vindt een kleine, roestige duikboot. Die duikboot is het begin van een groots avontuur, waarbij Mot de punk-acrobaten van De Werf ontmoet, ze het tegen een machtige miljardair opneemt en ze haar moeder beter leert kennen.